ennl
Een valkuil van vele managers… (28 april 2014)

 
Onlangs sprak ik bij een kop koffie een oud collega over zijn werksituatie. In zijn net nieuwe job had hij het erg druk. Bleek dat zijn manager hogere verwachtingen van hem heeft dan hij waarmaakt. Balen! Een situatie die ik zelf ook heb meegemaakt. Een leermoment voor vrijwel iedere manager.
 
Even terug naar de oud-collega en terug in de tijd, want het begon allemaal zo goed. Je bent een slimme vent die ervoor gaat. Je duikt erin, lost problemen op en zorgt dat zaken op orde komen. Je wilt hogerop, want je kan het. Je manager is tevreden over je; een goede werkhouding, flexibel en oplossingen. Prima.
 
Je krijgt je ‘gouden’ kans en wordt manager van een internationaal team. Er ligt een uitdagende klus. De systeemoutput is niet in orde waardoor er foute beslissingen worden genomen. Oorzaken liggen diep in de techniek; niemand die precies weet hoe het zit. Aan jou de taak om dat op orde te brengen. Een mooie uitdaging waarin je je tanden kunt zetten.
 
Je kwam een paar maanden geleden thuis met dit goede nieuws. Iedereen gunde je het van harte. Nu enkele maanden later hangt de vlag er anders bij. Je bent niet ‘van de techniek’. Je vindt het wel interessant, maar wilt niet écht begrijpen hoe het werkt. Je teamleden hebben rustig afgewacht hoe jij je gaat manifesteren. Ze hebben gezien hoe je bent gaan ploeteren zonder het gewenste resultaat. Ook je manager twijfelt of de goede beslissing is genomen je deze kans te bieden. Waar je altijd zo effectief was lijkt het alsof je nu niet meer goed functioneert. Hij maakt zich zorgen, want jouw mislukken straalt ook op hem af. Je realiseert je dat nog harder werken niet de juiste weg is. Hoe nu verder?
 
Opgeven en iets anders gaan doen? Dat heeft niet direct mijn voorkeur. Veranderen en groeien? Ja, want dit is een leermoment dat alle managers hebben meegemaakt! MANAGEN en LEIDEN is écht anders dan DOEN. Ik adviseerde over zijn houding naar zijn manager en team. Je bent ervoor om te zorgen dat het probleem wordt opgelost; niet om het zelf te doen. Het gaat voor jou om de hoofdlijnen; details zal je moeten overlaten aan je team. Ik gaf aan dat hij – alvorens commitments af te geven – moest zorgen dat de randvoorwaarden aanwezig zijn om de problemen op te lossen. Heeft het team de juiste kwaliteiten? Is er voldoende tijd? Wat heb je verder nodig? Verder gaf ik aan dat hij overtuigd moet zijn van zijn eigen verhaal en zich niet moet laten ‘ompraten’ om toch zelf aan de slag te gaan. Dit is de valkuil waar veel managers in trappen. Ik liet het verder even rusten…
 
We namen nog een kop koffie en keken elkaar rustig aan. Hij vroeg zich af ‘hoe’ ze dit nu moest gaan doen. Ik opperde om eerst zo concreet als mogelijk op te schrijven hoe dat gewenste gedrag eruit zou zien. Het liefst zo beeldend mogelijk zodat hij het zichzelf zou kunnen zien doen. Hiermee kun je direct in de praktijk aan de slag. Verder adviseerde ik om dit in rollenspellen te oefenen zodat hij nog zelfverzekerder en overtuigender het nieuwe gedrag zou kunnen tonen en daarmee effectiever met zijn manager en team kan communiceren. Ik realiseerde me ook een ander belangrijk inzicht. Wil hij nu wel of niet manager zijn? Een tijdje een rol spelen lukt wel, maar voor de lange termijn werkt dat niet. Zeker als de organisatiecultuur niet goed bij je past. Je verdoet dan gewoon je tijd en kun je beter een andere uitdaging zoeken die beter bij je past. We namen afscheid. Ik ben benieuwd waar hij over een paar maanden staat.

 
Reageren? Mail naar Edwin Tuin
 
Nieuwsbrief
Wil je met enige regelmaat onze nieuwsbrief ontvangen, meld je dan aan via ons contactformulier.


Victalis Services B.V.
+31 (0)6 234 96 186 • info@victalis.nl • KVK 30275705 • ©2010-2017 • Alle rechten voorbehouden